Zes zwangere vrouwen op kieslijsten

De val van de regering-Leterme II was een flinke streep door de rekening van veel politici. Niemand die verkiezingen verwachtte, en zeker niet de dames die 2010 als het ideale jaar voor een baby zagen. 'Markten aflopen, flyers uitdelen, affiches plakken: met een dikke buik zijn de mensen dubbel zo vriendelijk.' VincentDouchy

Kinderen en politiek, de combinatie is aartsmoeilijk. Het begint al voor de geboorte. Wanneer plan je als politica best een baby? In een jaar zonder verkiezingen, zoals 2010 er een beloofde te worden. Maar de politiek toont geen medelijden. Met als gevolg dat door de vervroegde federale stembusslag van 13 juni dit jaar zes vrouwen zwanger op de lijsten staan.

En of ze zwanger zijn. Joke Renneboog, zestiende op de Oost-Vlaamse SP.A-lijst, is zelfs al overtijd. 'Ik was uitgerekend voor 22 mei, zeven dagen geleden. Het kan nu elk ogenblik gebeuren.' Op zo'n moment liggen de meeste zwangere dames met de voeten omhoog, wachtend op hun kind. 'Niet nodig, ik voel me goed. Ik blijf campagne voeren zolang het gaat', zegt Joke. 'Straf. Ze blijft er zo rustig bij', zegt haar man, nerveus dat hij elk zich ogenblik richting ziekenhuis moet haasten. 'En als het kindje nu snel komt, nemen we het misschien nog mee op campagne. In de maxi-cosi', aldus Renneboog.

Hoe de dames reageerden toen de regering viel? Het is vooral een vraag voor de twee zwangere lijsttrekkers: Tinne Vanderstraeten en Meyrem Almaci. Beiden van Groen!, wat al de reactie ontlokte dat wie een kind wil best op Groen! stemt. De twee wisten meteen dat het zware weken zouden worden. 'Toen de regering viel, was ik 28 weken ver', vertelt Vanderstraeten, nu 33 weken en het Groen!-gezicht van de kieskring BHV. 'Ik zag verkiezingen nog best zitten, de zwangerschap hinderde niet. Maar nu wel. Tegen achten 'savonds is mijn pijp uit. Ik moet echt rust inbouwen.'

Ook Meyrem Almaci, Groen!-lijsttrekker in Antwerpen, moet op de rem staan. 'Ik was verrast dat de regering viel, ja. Ik had mijn zwangerschap uitgerekend met het oog op verkiezingen in 2011. Ook omdat mijn eerste kind twee maanden te vroeg geboren werd. De kans is groot dat deze baby ook te vroeg zal komen', zegt ze. Geen affiches plakken voor Meyrem dus, geen allochtone verkiezingsmeetings afschuimen. 'Ik beperk me tot grote debatten en interviews. In de allochtone buurten kom ik wel zoveel mogelijk zelf', klinkt het. 'Frustrerend, campagne voeren is het liefste wat ik doe. De liberalen hebben ons met de regeringsval wat aangedaan', zegt Almaci. 'Zullen we je kindje Alexander (De Croo, nvdr.) noemen?', zwanst een medewerker.

Ze kunnen dan niet zelf posters plakken, Joke Renneboog, Liesbet Stevens en Laurence Libert spelen hun bolle buik wel op de affiche uit. Stevens liet zelfs het formaat van haar partijkaartjes nog aanpassen om haar buik erop te krijgen. 'Mijn partner vond dat best oké, zolang de baby in de buik zit. Zodra die eruit is, is het gedaan.'

'Kindje op eerste plaats'

En voorts maken de dames zich bij de campagne nuttig met niet-fysieke taakjes. 'Ik rij vooral met de auto rond en ik doe veel catering', lacht Liesbet Stevens (SP.A). 'Ik heb wel meer respect gekregen voor zwangere vrouwen die bandwerk doen, chapeau.' Laurence Libert (Open VLD) stuurt onder meer mailings uit, ook zittend werk. 'En ik moet nogal vaak commanderen. Dat is fijn, maar soms ook lastig. Het is niet altijd sympathiek om aan de zijlijn opmerkingen te geven.'

Hoe de mensen reageren als ze op de markt een politica met dikke buik tegenkomen? 'Ze kijken eerst naar je buik, en dan naar je gezicht', zegt Joke Renneboog. 'Klopt, je hebt ook meteen een gespreksonderwerp. De mensen praten sneller', vult Michèle Hostekint aan. 'Ze zijn ook milder. Geven ze kritiek, dan is die minder scherp. En ze waarschuwen me: je kindje moet op de eerste plaats komen, hé.'

Zes dames met een dikke buik op de foto, het is geen sinecure. 'Mogen wij eerst naar toilet? Ja, dat moet je erbij nemen met zwangere vrouwen.' Als de fotograaf vraagt om liggend in het gras te poseren, klinkt eensluidend protest. 'Ga jij ons dan rechttrekken?' Maar lachen, dat doen ze allemaal breeduit.